เมื่อถึงวันพรุ่งนี้ เราตกลงกันว่าจะไม่พบกันอีกต่อไป
นั่งอยู่ในร้านที่ตรงท้ายถนน ฉันสั่งความคิดถึงเธอมาแก้วหนึ่ง
เมื่อถึงวันพรุ่งนี้ เราทำได้เพียงแค่ปล่อยให้ความรักผ่านไป
ก่อนที่ฟ้าจะสาง ใบหน้าเปื้อนยิ้มของคนสองคนจะกลายเป็นแค่ภาพเก่า
รอบๆ ตัวฉัน ( ความเหงาแผ่ซ่านไปหมด )
ก่อนมองเห็น ( มัวหม่นไปด้วยน้ำตา )
ฉันทิ้งคำว่า "ฉันรักเธอ" เอาไว้ที่ก้นบึ้งของหัวใจและใส่มันเอาไว้ที่ปลายริมฝีปาก
เมื่อถึงวันพรุ่งนี้ เธอจะจากฉันไป
เมื่อถึงวันพรุ่งนี้ ฉันจะขอพรจากดาวตกเพียงคนเดียว
ก็เหมือนกันตอนจบของหนังสักเรื่องหนึ่ง
ตอนจบของเราถูกเติมเต็มไปด้วยคำทำนายของน้ำตา
คำสัญญาที่แตกหักอยู่ทั่วพื้น วันวานนั้นไม่อาจรวมเป็นชิ้นเดียวกันได้อีก
แต่ฉันจะยังคงเฝ้ารอการปรากฏขึ้นของปาฏิหารย์ โอ้ โน
เงาของเธอลอยไปไกลขึ้นๆ ออกไป
ความรักยังคงเหลืออยู่ในห้องของฉัน
ก่อนที่ความทรงจำจะกลายเป็นความจริงในเวลานี้
มันรู้สึกเหมือนว่าเธออยู่ตรงหน้าดวงตาของฉันนี่เอง
ไม่มีเธอ ความรักเริ่มที่จะเก็บตัวไป
ความเหงาจะเข้าครอบคลุมในทุกๆวัน
ฉันยืนอยู่ใต้แสงไฟถนน ที่ตรงข้างถนนที่หนาวเหน็บ
ที่ตรงนั้นที่เราเคยได้สวมกอดกัน
ใต้หลังคาตรงนั้นที่เราเคยหาที่กำบังจากสายฝนร่วมกันใช่รึเปล่า
English
